بخند يه روز ميرسه كه نوبت گريت برسه

بخند تا زهر نيش تو به استخونم برسه

اگه خداس خداس يه روز زمين گرمت ميزنه

اين همه خنده كردنا دليل نفرين منه

نه اينكه دوست نداره از اولم دوست نداشت

خيلي زيادي واسه اون ليقت تورو نداشت

نفرين نكن: ميسوزه كه ميخنده به اشكاي تو

ارزششم نداره كه گوش بده به حرفاي تو

تو نميدوني كه چقد سوختم و ساختم واسه اون

زخم زبونا كه نزد: سنگ سياه دل اون

آخه نميدوني كه چقد بيدار نشستم شب و روز

ميگفت عزيزترينشم حالا ميگه برو بسوز

كاشكي لياقتت رو داشت

كاشكي ميدونس قدرتا

 چرا صدات در نمياد خيلي زياده صبر تو

كاشكي ميفهميد دل تو واسش ميشه سنگ صبور

اون همه دوست دارماش شده اسير يه غرور

عشق کلمه ایست که بار ها شنیده می شود ولی شناخته نمی شود.

عشق صداییست که هیچ گاه به گوش نمی رسد ولی گوش را کر می کند.

عشق نغمه ی بلبلیست که تا سحر می خواند ولی تمام نمی شود.

عشق رنگیست از هزاران رنگ اما بی رنگ است.

عشق نواییست پر شکوه اما جلالی ندارد.

عشق شروعیست از تمام پایان ها اما بی پایان است.

عشق نسیمیست از بهار اما خزان از آن می تراود.

عشق کوششیست از تمام وجود هستی اما بی نتیجه.

عشق کلمه ایست بی معنی ولی هزاران معنی دارد.

عشق.........
عشق 10 عنصر است اما عنصر آخر آن تمام معنی را می رساند ولی معنی آن گفتنی نیست

اگر با اين نامه ي عاشقانه حال كردي پس نظر يادت نره.

من پذيرفتم كه عشق افسانه است

 اين دل درد آشنا ديوانه است

مي روم از رفتن من شاد باش

از عذاب ديدنم آزاد باش

آرزو دارم بفهمي درد را

تلخي برخورد هاي سرد را

 *****************  

ما از آن دل پاكانيم كه ز كس كينه نداريم

يك شهر پر از دشمنو يك دوست نداريم

ما شاخه درختيم پر از ميوه ي عشق

هر رهگذري سنگ زند حرفي نداريم

******************

غم عشقت مرا بيچاره كرده

دل تنگ مرا صد چاره كرده

هواي ديدن تو يك عمر

مرا در كوچه ها آواره كرده

*****************

كاش قلبم درد تنهايي نداشت

سينه ام هرگز پريشاني نداشت

كاش برگهاي آخر تقويم عشق

حرفي از يك روز باراني نداشت

كاش مي شد راه سخت عشق را

بي خطر پيمود و قرباني نداشت

****************

كسي در باد مي خواند تو را تا اوج مي خوانم

براي ناز چشمانت چه بي صبرانه مي مانم

دلم تنگ است و بي يادت در اين غربت نمي مانم

تو هستي در وجود من تو را هرگز نمي رانم

*****************

نگاهم ياد باران كرده امشب

مرا سر در گريبان كرده امشب

غم و فرياد من از اين و آن نيست

دلم ياد رفيقان كرده امشب

****************

نگاه ساكت باران به روي صورتم وارونه مي افتد

همه گويند عجب شاد است عجب خندان

ولي آنها چه مي دانند كه من كوهي پر از دردم؟

****************

مست مستم ليك مستي ديگرم

امشب از هر شب به تو عاشق ترم

راست گويم يك رگم هوشيار نيست

مستم اما جام و مي در كار نيست

مست عشقم مست شوقم مست دوست

مست معشوقي كه عالم مست اوست

*****************

نه از خاكم

نه از بادم

نه در بندم

نه آزادم

نه آن ليلاترين مجنون

نه شيرينم

نه فرهادم

فقط

مثل تو غمگينم

فقط

مثل تو دل تنگم

اگر

آبي تراز آبم

اگر

همزاد مهتابم

بدون

تو چه بي رنگم

بدون تو

چه بي تابم

اي معبودم دوست دارم

***************

اگر دنياي ما دنياي سنگ است

بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است

اگر دنياي ما دنياي درد است

بدان شدن از بهر رنج است

اگر عاشق شدن پس يك گناه است

دل عاشق شكستن صد گناه است

****************

از ذكر علي مدد گرفتيم

آن چيز كه مي شود گرفتيم

در بوته ي آزمايش عشق

از نمره ي بيست100گرفتيم

****************

گفتم آخر عشق را معنا كنيم

بلكه جاي خويش را پيدا كنيم

آمدم ديدم كه جاي لاف نيست

عشق غير از عين و شين و قاف نيست

آمدم گفتم به آواي جلي

عين يعني عدل مولايم علي

شين يعني شور الله الصمد

قاف يعني قل هو الله احد

*****************

خيال مي كردي قلب من تاب شكستن نداره

منتظري بازم دلم پيش دلت كم بياره

مرام من تو عاشقي يك دلي و صداقته

وقتي مي گم نوكرتم اين آخره رفاقته

دوستان عزیز نظر یادتون نره

عشق یعنی مهر بی چون و چرا ؛ عشق یعنی کوشش بی ادعا
عشق یعنی مهر بی اما ، اگر ؛ عشق یعنی رفتن با پای سر
عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست ؛ عشق یعنی جان من قربان اوست
عشق یعنی خواندن از چشمان او ؛ حرفهای دل بدون گفتگو
عشق یعنی عاشق بی زحمتی ؛ عشق یعنی بوسه بی شهوتی
عشق ، یار مهربان زندگی ؛ بادبان و نردبان زندگی
عشق یعنی دشت گلکاری شده ؛ در کویری چشمه ای جاری شده
یک شقایق در میان دشت خار ؛ باور امکان با یک گل بهار
در خزانی برگریز و زرد و سخت ؛ عشق تاب آخرین برگ درخت
عشق یعنی روح را آراستن ؛ بی شمار افتادن و برخاستن
عشق یعنی زشتی زیبا شده ؛ عشق یعنی گنگی گویا شده
عشق یعنی مهربانی در عمل ؛ خلق کیفیت به زنبور عسل
عشق یعنی گل به جای خار باش ؛ پل به جای اینهمه دیوار باش
عشق یعنی یک نگاه آشنا ؛ دیدن افتادگان زیر پا
زیر لب با خود ترتم داشتن ؛ بر لب غمگین تبسم کاشتن
عشق ، آزادی ، رهایی ، ایمنی ؛ عشق زیبایی ، زلالی ، روشنی
عشق یعنی تنگ بی ماهی شده ؛ عشق یعنی ماهی راهی شده
عشق یعنی آهویی آرام و رام ؛ عشق صیادی بدون تیر و دام
عشق یعنی برگ روی ساقه ها ؛ عشق یعنی گل به روی شاخه ها
عشق یعنی از بدیها اجتناب ؛ بردن پروانه از لای کتاب
در میان این همه غوغا و شر ؛ عشق یعنی کاهش رنج بشر
ای توانا ، ناتوان عشق باش ؛ پهلوانا ، پهلوان عشق باش
ای دلاور ، دل به دست آورده باش ؛ در دل آزرده منزل کرده باش
عشق یعنی تشنه ای خود نیز اگر ؛ واگذاری آب را بر تشنه تر
عشق یعنی ساقی کوثر شدن ؛ بی پر و بی پیکر و بی سر شدن
عشق ق یعنی خدمت بی منتی ؛ عشق یعنی طاعت بی جنتی
گاه بر بی احترامی ، احترام ؛ بخشش و مردی به جای انتقام
عشق را دیدی خودت را خاک کن ؛ سینه ات را در حضورش چاک کن
عشق آمد خویش را گم کن عزیز ؛ قوت ات را قوت مردم کن عزیز
عشق یعنی مشکلی آسان کنی ؛ دردی از درمانده ای درمان کنی
عشق یعنی خویشتن را گم کنی ؛ عشق یعنی خویش را گندم کنی
عشق یعنی نان ده و از دین مپرس ؛ در مقام بخشش از آیین مپرس
هرکسی او را خدایش جان دهد ؛ آدمی باید که او را نان دهد
در تنور عاشقی سردی مکن ؛ در مقام عشق نامردی مکن
لاف مردی میزنی مردانه باش ؛ در مسیر عاشقی افسانه باش
دین نداری مردمی آزاده باش ؛ هرچه بالا میروی افتاده باش
در پناه دین ، دکانداری مکن ؛ چون به خلوت میروی کاری مکن
عشق یعنی ظاهر باطن نما ؛ باطنی آکنده از نور خدا
عشق یعنی عارف بی خرقه ای ؛ عشق یعنی بنده ی بی فرقه ای
عشق یعنی آنچنان در نیستی ؛ تا که معشوقت نداند کیستی
عشق یعنی ذهن زیباآفرین ؛ آسمانی کردن روی زمین
عشق گوید مست شو گر عاقلی ؛ از شراب غیرانگوری ولی
هرکه با عشق آشنا شد مست شد ؛ وارد یک راه بی بن بست شد

..:: عاشقونه ::..
عشق يعني با تو خواندن از جنون
        عشق يعني سوختنها از درون
                  عشق يعني سوختن تا ساختن
                            عشق يعني عقل و دين را باختن
                                         عشق يعني دل تراشيدن ز گل
                                                    عشق يعني گم شدن در باغ دل
                                                           عشق يعني تو ملامت کن مرا
                                                    عشق يعني مي ستايم من تو را
                                         عشق يعني در پي تو در به در
                               عشق يعني يک بيابان درد سر
                     عشق يعني با تو آغاز سفر
           عشق يعني قلبي آماج خطر
عشق يعني تو بران از خود مرا
          عشق يعني باز مي خوانم تو را
                  عشق يعني بگذري از آبرو
                           عشق يعني کلبه هاي آرزو
                                   عشق يعني با تو گشتن هم کلام
                                             عشق يعني انتظار يک سلام
                                                     عشق يعني دستهايي رو به دوست
                                        عشق يعني مرگ در راهت نکوست
                               عشق يعني شاخه اي گل در سبد
                      عشق يعني دل سپردن تا ابد
           عشق يعني سروهاي سربلند

عشق يعني خارها هم گل کنند
     عشق يعني تو بسوزاني مرا
              عشق يعني سايه بانم من تو را
                      عشق يعني بشکني قلب مرا
                            عشق يعني مي پرستم من تو را
                                  عشق يعني آن نخستين حرفها
                                          عشق يعني در ميان برفها
                                                عشق يعني ياد آن روز نخست
                                                       عشق يعني هر چه در آن ياد توست
                                                 عشق يعني تک درختي در کوير
                                         عشق يعني عاشقاني سر به زير
                                 عشق يعني بگذري از هفت خان
                       عشق يعني آرش و تير و کمان  

وقتي خدا تو رو به لبه صخره هدايت مي کنه، بهش کاملاً اعتماد کن. فقط يکي از اين دوتا اتفاق ميافته : يا مي گيردت وقتي مي افتي، يا بهت ياد ميده پرواز کني

هم خونه ی من ای خدا
از من دیگه خسته شده
کتاب عشق ما دیگه
خونده شده ،‌ بسته شده
خونه دیگه جای غمه
اون داره از من دور می شه
این خونه ی قشنگ ما
داره برامون گور می شه
اون دست گرم و مهربون
با دست من قهره دیگه
چشمای غمگینش با من
قصه ی شادی نمی گه
هم خونه ی من با دلم
خیال سازش نداره
دستای کوچیکش دیگه
میل نوازش نداره
شبا وقتی میرم خونه
بوسه به موهاش می زنم
سرش به کار خودشه
انگار نه انگار که منم
روزا وقتی میام بیرون
اون خودشو به خواب زده
خب ، مثل روزگار شده
یه روز خوبه ،‌یه روز بده
ای دل من ، ای دیوونه
بذار برم از این خونه

(به كجا چنين شتابان؟) 

 گون از نسيم پرسيد

(دل من گرفته زينجا ،هوس سفر نداري زغبار اين بيابان؟)

   (همه آرزويم، اما چه كنم كه بسته پايم...)

(به كجا چنين شتابان)

 (به هر آن كجا كه باشد، به جز اين سرا، سرايم)

(سفرت بخير اما تو و دوستي، خدا را

چو ازاين كوير وحشتبه سلامتي گذشتي،

به شكوفه ها، به باران

برسان سلام ما را).

اثري از دكتر شفيعي كدكني